Η Άμφισσα, η αρχαιότερη πόλη των Εσπερίων ή Οζολών Λοκρών, ήταν χτισμένη στη θέση που βρίσκεται σήμερα, στους πρόποδες του όρους Έλατος, κάτω απ’ τον όγκο του ιστορικού και θρυλικού Κάστρου των Σαλώνων. Η Άμφισσα κατοικείται από τους πανάρχαιους χρόνους.Στη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431-404 π.Χ. ) οι Αμφισσείς τάχθηκαν με το μέρος των Σπαρτιατών, εναντίον των Αθηναίων. Ο βασιλιάς της Μακεδονίας Φίλιππος, το 338 π.Χ., κατέστρεψε την αρχαία ακρόπολη και κατέσκαψε εκ θεμελίων την Άμφισσα.Κατά το “Χρονικό του Γαλαξιδίου” η πόλη ερημώθηκε, στα βυζαντινά χρόνια, από τις ορδές των Βουλγάρων του Σαμουήλ, στα τέλη του 10ου αιώνα. Αργότερα πιθανόν εποικίστηκε από Δαλματούς του Σάλωνα, που της έδωσαν το όνομα Σάλωνα, σ’ ανάμνηση της δικής τους πατρίδας. Τότε επέστρεψαν κι εγκαταστάθηκαν όσοι κάτοικοι είχαν γλιτώσει από την σφαγή των Βουλγάρων.Στον Μεσαίωνα, οι Φράγκοι ίδρυσαν τη Βαρονία ή Αυθεντία των Σαλώνων, που κράτησε σχεδόν 100 χρόνια, ενώ ύστερα ήρθαν οι Καταλανοί. Οι Τούρκοι κατέλαβαν την πόλη και την κράτησαν σκλαβωμένη για 460 χρόνια. Εδώ ο Διάκος, ο Πανουργίας, ο Γιαγτζής, ο Δυοβουνιώτης, με τον φλογερό δεσπότη Σαλώνων Ησαΐα ζώστηκαν τ΄άρματα και χτύπησαν.

Το Πήλιο είναι το βουνό που ο θρύλος το καταγράφει σαν τη θερινή κατοικία των 12 θεών του Ολύμπου και τη μυθική χώρα των Κενταύρων. Υψώνεται επιβλητικό και καταπράσινο βόρεια κι ανατολικά του Βόλου.

Καθώς αφήνουμε πίσω μας το φαράγγι του Βουραϊκού, έπειτα από μία αριστερή στροφή, βγαίνουμε στο οροπέδιο των Καλαβρύτων, ένα μικρό οροπέδιο που το περιτριγυρίζουν το χειμώνα οι χιονισμένες κορφές του Χελμού, του Παναχαϊκού και του Ερύμανθου.